
Stan Lamers is jong, leergierig en net gestart bij hotel-restaurant Moeke Mooren. In een duo-functie werkt hij zowel in de bediening als in de technische dienst. Die combinatie past goed bij hem: hij houdt van contact met mensen en van werken met zijn handen. “Ik wil graag blijven leren en ontdekken wat echt bij mij past.”
Van bijbaan naar serieuze stap
Stan begon al vroeg met werken. “Op mijn vijftiende had ik mijn eerste bijbaan in de horeca, bij een restaurant in Elst.” Hij leerde daar ook zijn huidige bedrijfsleider kennen. “We hebben altijd contact gehouden.”
Na zijn examen ging Stan eerst bij zijn vader in de zaak werken. “Van jongs af aan ging ik al met mijn vader mee de loods in. Zo ben ik er een beetje ingerold.” Vast bij zijn vader in dienst leek een logische vervolgstap na het afronden van zijn middelbare school. “Na een poosje kwamen we erachter dat het voor onze vader-zoonrelatie beter was als ik iets anders zou zoeken. Je neemt het werk constant mee naar huis. Zelfs tijdens het avondeten ging het erover.”
Een prettig gesprek bracht verandering
Stan besloot opnieuw de horeca een kans te geven. “Ik belde mijn oude bedrijfsleider, die nu werkt bij Moeke Mooren, en ik kon dezelfde week nog langskomen.” Het gesprek voelde meteen goed en de sfeer vertrouwd. “Ik kreeg een uitgebreide rondleiding. Niet alleen door het restaurant, maar ook over de camping en langs een tweede restaurant verderop de dijk.”
Wat Stan vooral aansprak, was dat hij meteen werd meegenomen in de toekomstplannen. “Ze vertelden over de renovatie van de camping en vroegen wat ik daarvan vond. Ik voelde me serieus genomen.”
In de horeca geniet hij vooral van het contact met gasten. “Even een praatje maken, zorgen dat mensen het naar hun zin hebben. En het is heel gezellig met collega’s, ze zijn echt tof.” De technische dienst is heel afwisselend. “Het kan gaan om een lamp die het niet doet, een douche maken, maar ook grotere dingen zoals het renoveren van
chalets.” Daar komt nog meer bij kijken. “Ook loodgieterswerk en groenonderhoud. Dat zijn allemaal kansen voor mij om
nieuwe dingen te leren. Het is leuk dat je hier veel kanten op kunt.”
Pluspunten van het werk
Ook praktisch gezien past de baan goed bij hem. “Het is ongeveer 25 minuten rijden. Door de werktijden in de horeca kan ik kiezen wanneer ik begin, dus ik vermijd de spits.” Stan ontvangt een reiskostenvergoeding en is blij met de werktijden. “Ik ben liever wat eerder, dan kan ik rustig omkleden.”
Wat Stan waardeert, is de flexibiliteit. “Bij Moeke Mooren denken ze echt mee met het rooster.” Zelf voetbalt hij op zaterdag. “De afspraak is dat je één vaste dag in het weekend werkt. Voor mij is zaterdag vrij en werk ik op zondag.”
Stan krijgt het minimumhorecaloon en reiskostenvergoeding. “We hebben afgesproken dat we dit eerst drie maanden zo doen en daarna weer om de tafel gaan om te kijken hoe het gaat. Dat voelt eerlijk.”
Dromen voor de toekomst
Stan heeft ook ambities. “Ooit zou ik wel een eigen kroeg willen openen.” Wat hem aantrekt? “Met mensen praten, cocktails maken en zorgen voor een goede sfeer.”
Het werken in een hotel vindt hij extra leuk. “Je ontmoet mensen uit andere landen. Laatst was er iemand uit Nottingham, een vrouw uit Duitsland en een man uit Turkije. Dan maak je een praatje en hoor je hoe het bij hen is. Daar leer ik veel van.” Zijn doel is duidelijk: “Ik wil graag dat mensen met een tevreden gevoel naar huis gaan.”
Tip voor andere jongeren
Tot slot heeft Stan een advies voor jongeren die twijfelen over hun toekomst. “Loop eens een dagje of een paar weekenden mee als je ergens interesse in hebt. Bijvoorbeeld in de horeca. Zo ontdek je pas echt of iets bij je past.”







