Martijn Kuipers is vrachtwagenchauffeur en nog zoveel meer. Met zijn eigen YouTube-kanaal, waarin zijn belevenissen als chauffeur te zien zijn, staat de teller nu op 125.000 abonnees. Zijn geplaatste video’s zijn inmiddels meer dan 30 miljoen keer bekeken. In 2024 ging zijn langgekoesterde droom in vervulling en startte Martijn zijn eigen transportbedrijf. Met zijn eigen vrachtwagen, een Scania 660S, gaat hij zelfstandig op pad om nóg meer avonturen vast te leggen voor zijn YouTube-kanaal.
Van bijbaan tot sollicitatie
Martijns loopbaan begon niet meteen in het transport. Hij woonde eerst in Zuid-Holland en verhuisde later naar Noord-Holland, waar zijn vader een hotel kon kopen. “Rond mijn dertiende, veertiende ging ik de horeca in. Met vrachtwagens had ik toen nog niet zoveel.”
Dat veranderde langzaam. “Rond mijn zestiende sleutelde ik veel aan scooters. Ik vond techniek altijd heel leuk. Dan kwam ik met zwarte handen binnen en zei mijn moeder: ‘Misschien is de horeca niet helemaal jouw ding.'”
Via een bijbaan in het sorteren van pakketten kwam hij dichter bij het vak. “Die pakketten werden daarna met vrachtwagens weggebracht. Dat vond ik interessant.” Op jonge leeftijd mocht hij al sturen. “Ik was een jaar of vijftien en mocht de wagens voor de deur zetten. Dat vond ik zó cool. Zo’n grote wagen, al die knopjes.”
Solliciteren: goed voorbereid
Zijn eerste echte sollicitatie herinnert hij zich nog goed. “Dat is wel lang geleden, hoor,” lacht hij. “Ik was 19 en had samen met mijn vader mijn sollicitatiebrief gemaakt.” De voorbereiding was grondig. “Ik had de geschiedenis van Simon Loos opgezocht. Mijn sollicitatie en cv had ik netjes in een ordermapje gedaan.”
Dat viel op. “De man die mij aannam zei later: jouw sollicitatie staat mij nog steeds bij. Ik was er echt klaar voor.” Zijn advies is duidelijk: “Als je ergens wilt werken, verdiep je erin. Weet wat je gaat doen. Dan kun je ook betere vragen stellen.”
Van chauffeur naar contentmaker
Hoe begon de loopbaan van Martijn? “Dat was eigenlijk een samenloop van omstandigheden,” vertelt hij. “Een oud-klasgenoot van de basisschool zei in 2012: ‘Ik vind filmen en monteren leuk. Vind je het goed als ik een keer met je meega op je vrachtwagen? Dan maak ik een film.’ Dat werd een leuke video. Toen dacht hij: ik zet ‘m op YouTube. Spontaan opgenomen, wist ik niet eens hoor dat hij het op YouTube had gezet. Deze werd veel bekeken en staat nog steeds online.”
In februari 2018 zijn Martijn en zijn collega gestart met een eigen YouTube-kanaal. Martijn was toen één van de eerste vrachtwagenchauffeurs die video’s maakte over zijn werkzaamheden. Het bleek een groot succes. “Lars van der Zee werkte op de marketingafdeling van Simon Loos. Hij zei: ‘Wat is er nou mooier dan het werk laten zien?’ In die tijd waren er veel vacatures voor vrachtwagenchauffeurs bij Simon Loos. Lars nam het filmen en editen mee in zijn werk.”
“Het is onwijs leuk om mensen een kijkje te geven achter de schermen bij allerlei takken van transport. De transportwereld is enorm divers. Of het nou gaat om het ophalen van vuilnis en het vervoeren van biggen, er komt zoveel bij kijken waar je van tevoren geen weet van hebt.” Martijn heeft enorm veel passie voor het vak en is trots om dit aan het grote publiek te laten zien. Door de filmpjes werden anderen ook geïnspireerd: meerdere mensen besloten ook dit mooie vak uit te oefenen en haalden hun chauffeurspapieren. “Ze zitten nu met veel plezier op de vrachtwagen, dat maakt ons ook wel trots.”
“Het is ook keihard werken. We zijn meestal zo’n veertien uur aan het filmen en daar maken we dan een video van die ongeveer 20 minuten duurt. We hebben weleens een draaidag gehad van 22 uur. Dat is wel uitzonderlijk,” lacht hij. “Dan zitten we op weg naar huis als twee zombies in de auto.”
Waarom vrachtwagens en transport?
Voor Martijn was het geen toeval dat hij in de transportwereld terechtkwam. “Het werk is altijd verschillend. Ik doe steeds andere dingen, leer nieuwe mensen kennen. Ik zit niet tussen zes muren op een kantoor en hoef niet tegen dezelfde dingen aan te kijken.”
De vrijheid speelt een grote rol. “Je bent eigen baas, je komt overal en ziet alles. Mensen zeggen weleens dat de boordcomputer een inbreuk is op je vrijheid, maar ik denk: ‘bekijk het anders.’ Als het even niet lekker loopt, kan zo’n systeem juist helpen. Sta je in de file, dan kunnen ze met je meedenken.”
Ook het ritme van het werk past bij hem. “In welk beroep kun je, als je om vijf uur bent begonnen en moe bent, ’s middags gewoon een uurtje naar bed? Ik nam vroeger weleens een hengeltje mee en ging vissen in mijn pauze.”
En soms was er ruimte voor spontaniteit. “Als ik in de stad moest lossen en er na mij geen klant kwam, kon ik de vrachtwagen laten staan, pauze pakken en even een terrasje doen.”
Werk en content combineren
Daar staat wel iets tegenover. “Door overuren kun je goed verdienen. En acht uur op een vrachtwagen voelt echt als een halve dag.” Filmen naast het werk vraagt extra energie. “Het kost me veel energie. Je zit in een ander ritme. In mijn eigen vrachtwagen hoef ik niet continu na te denken, maar met filmen moet ik twee stappen vooruit zijn.”
Hij staat constant ‘aan’. “Ik moet denken: waar gaan we heen, wat gaan we doen? Ik moet de ander ook bezig houden, die vindt het spannend dat ik meeloop. Je kunt niet je eigen ritme volgen, je
wordt een beetje geleefd.”
Bekend, maar met beide benen op de grond
Het succes van zijn kanaal levert bijzondere momenten op. “Mijn omgeving is het inmiddels wel gewend. Ik kwam net terug van opnames voor RADAR. Daarna moest ik nog iets ophalen en wegbrengen. Zelfs onderweg wordt hij herkend. “Er kwam een busje naast me rijden, die maakte een gebaar van: ‘Mogen we een foto maken?’ Dat vind ik leuk.”
Toch ziet hij zichzelf niet anders. “Ik voel me vooral een vrachtwagenchauffeur die weleens een filmpje maakt over zijn dag.” Sommige reacties maken indruk. “Sommigen zijn gewoon van mijn leeftijd, hè. Die vragen om een selfie en dan trillen ze helemaal als ze hun telefoon aangeven.”
Het vak van chauffeur: misverstanden
Over het chauffeursvak bestaan volgens Martijn veel misvattingen. “Er wordt weleens gezegd dat je bij een groot transportbedrijf snel een nummertje bent. Uit eigen ervaring weet ik dat dat niet zo is. Er zijn zoveel afdelingen en mensen.” Dat je veel van huis bent, klopt deels. “Maar je ziet ook een hele hoop.”
Hij werkte ooit mee aan een item met een verzekeringsmaatschappij. “Daaruit kwam naar voren dat verkeersgebruikers vaak niet doorhebben dat hun rijgedrag soms voor hele gevaarlijke situaties zorgt voor chauffeurs, denk bijvoorbeeld aan het invoegen vlak voor een vrachtwagen. Om bewustwording te creëren zou het eigenlijk goed zijn als iedereen een dag met een vrachtwagen mee zou rijden.”
Er liggen veel kansen voor vmbo-jongeren op de arbeidsmarkt
Martijn benadrukt hoe belangrijk praktisch geschoolde jongeren zijn. “De mensen van het vmbo zijn keihard nodig. Zij gaan alles draaiend houden in de maatschappij.”
Wat werkgevers volgens hem echt zoeken? “Wat ik soms lastig vind: je mag tegenwoordig niks meer zeggen tegen de jeugd. Toen ik zestien was en iets niet goed deed, kreeg ik dat gewoon te horen.
Dan dacht ik: oei, dat moet ik anders doen.” Volgens Martijn hoort feedback bij groeien. “Zo leer je. En zo word je beter in wat je doet.”
Als ik Martijn bedank voor het fijne gesprek, zeg ik hem: ‘Wie weet komen we elkaar eens tegen op de weg.’ Martijn: ‘Ja dan doen we knippie-knippie!’ Deze bekende kreet van Martijn wijst naar hoe als vrachtwagenchauffeur constant oog heeft voor zijn omgeving. Ook op de weg, als hij een collega-chauffeur spot, seint hij met zijn lichten om zo elkaar te groeten.
Lees het online magazine
