Hoofdsommelier en gastvrouw Sanne Poppen (26) is winnaar van de NHGP (Nationale Hennessy Gastvrijheidsprijs), een prestigieuze prijs voor jonge gastheren en -vrouwen. In dit interview vertelt ze over haar passie voor de horeca, haar ervaringen bij The Millèn en waarom het vak juist voor jonge mensen zoveel kansen biedt.
Eerste liefde voor de horeca
Sanne vertelt: “Rond mijn vijftiende liep ik mijn snuffelstage bij een hotel-restaurant in Oostvoorne. Zelf woonde ik in Hellevoetsluis, dus dit was vlakbij voor mij. Solliciteren vond ik spannend, maar mijn leermeester zei: “Kom maar, we zien wel hoe het gaat.” Op de derde dag mocht ik een gerecht uitleggen aan gasten en toen dacht ik: dit wil ik. Het contact met de gasten, het gevoel dat je écht iets toevoegt, dat was het moment waarop ik wist: horeca is mijn ding.
Na die twee weken snuffelstage kreeg ik een 0-urencontract en samen met mijn stagebegeleider keken we welke opleiding hier goed bij paste. Het fijne was dat het leerbedrijf die mogelijkheid bood om een werk-leeropleiding te volgen.”
Gastvrouw en hoofdsommelier bij The Millèn
“Wat mijn werk bij The Millèn zo bijzonder maakt, is de combinatie van wijn en gastvrijheid. Vaak denken mensen dat een sommelier alleen over wijn praat en daarna weer naar de volgende tafel gaat om uitleg te geven. Voor mij draait het juist om de gasten. Het uitleggen van de wijnen en zorgen dat mensen een fantastische avond hebben, daar ga ik voor.
Het leukste moment is wanneer ik de vloer op kan en gasten kan helpen ontspannen. Zeker als het mensen zijn die voor het eerst een Michelin-ster ervaring meemaken en zich zenuwachtig maken over het bestek. Dan denk ik: ‘Doe maar normaal, we gaan allemaal naar de wc, het komt allemaal goed.’
Soms verwachten gasten een sommelier van rond de 40 jaar. Sanne pakt dit op verschillende manieren aan. “Soms leg ik gewoon uit dat ik de hoofdsommelier ben, andere keren draai ik me om en zeg: ‘Goedenavond, ik ben Sanne, de hoofdsommelier.’ Het is altijd afhankelijk van de gasten en welke ruimte er passend is qua communicatie.”
Genomineerd voor de NHGP
De NHGP is een prestigieuze prijs en genomineerd zijn was behoorlijk spannend.
“Ik focus niet zozeer op mijn zwakke punten, maar op wat ik al goed kan. Met de gedachte om zo misschien met mijn sterke kanten de minder vaardige te overheersen.
School was niet zo mijn ding, maar ik heb een lekkere vlotte babbel, dan kan ik daar wat mee doen.”
Voor Sanne draait uitzonderlijk gastheerschap om kleine gebaren. “Als een gast terugkomt van het toilet en je schuift even hun stoel aan of vouwt hun servet op, dat zijn drie seconden werk, maar het geeft mensen een speciaal gevoel. Etiquette kennen én jezelf blijven, dat is het verschil.”
Jongeren en de werkelijkheid van horeca
Veel jongeren denken dat horeca alleen maar lange dagen en hard werken betekent. Sanne laat zien dat het vak juist veel kansen biedt. “Je ziet je collega’s vaak meer dan je eigen familie en deze band is onderling hecht. Daarnaast bouw je echt een band op met gasten. Zo heeft een collega bijvoorbeeld een huis gekocht via een vaste klant, mede door een gunprijs. Zelf heb ik wijnreizen gemaakt dankzij klanten. Voor mij is het praten met gasten, zorgen dat ze een fijne avond hebben, de grootste drijfveer.”
De horeca werkt ook aan kortere openingstijden en een vierdaagse werkweek. “Dit betekent dat de prijzen in de horeca stijgen, omdat het vakgebied mee wil bewegen met wat het personeel vraagt qua voorwaarden.” Sanne ziet de horeca als een vak dat gemakkelijk toegankelijk is voor jongeren die willen ontdekken of het bij hen past. “Je kunt er makkelijk binnenkomen, een paar dagen meelopen en kijken wat je leuk vindt. Achter een bar werken bleek niks voor mij, fine dining wel. Mijn tip is: Plan je meeloopdag niet op de drukste dagen, zoals een zaterdag, maar op een doordeweekse dag; dan is er meer rust om te leren.”
Blijven leren
Sanne blijft zichzelf continu ontwikkelen. Ze proeft veel nieuwe wijnen, volgt opleidingen en cursussen en doet wijnreizen als dat kan. “Als een leerling vraagt naar whiskey of cognac, denk ik: goeie vraag, daar ga ik mezelf in verdiepen. In de horeca is er een groot aanbod aan opleidingen en vaak wordt een deel door de vakbond of werkgever betaald.”
Eén van haar mooiste momenten was een gerecht met curry en kokos, voor het laatste is Sanne zelf allergisch. “De kok en de collega proefden een wijn-spijscombinatie die ik van papier had opgesteld. Mijn collega’s zeiden: ‘dit is echt heel lekker.’ Zo’n compliment is fantastisch en het werd die maand ook hoog beoordeeld door de gasten.”
Toekomstvisie
Sanne droomt groot, zowel persoonlijk als voor de horeca in het algemeen. “Horeca op de kaart zetten, meer respect en waardering voor het vak, dat is er één. En natuurlijk wil ik nog werken in een zaak met een derde Michelinster.”
Daarnaast vindt ze het fijn om nieuwe aanwas in de horeca te begeleiden. “Ik noem het nooit werk; zo voelt het niet. Het is echt een vak apart.”‹‹
Lees het online magazine
